Łączek jest jednym z solidnych przedstawicieli rodziny mirtowatych. Przezimuje dzięki kłączowi, który jest wykorzystywany zarówno w kuchni, jak i w medycynie. Łączek dorasta do 2 m, a jego rośliny bardzo szybko się rozmnażają w ogrodzie. Łodyga jest bardzo silna, starsze łodygi są puste i rowkowate. Liście są ciemnozielone, błyszczące na powierzchni, dwa do trzech razy pierowate, mogą być ogonkowate lub osiadłe. Na liściach są wyraźnie widoczne żyłki od tyłu i od twarzy. Krawędzie liści są postrzępione. Kwiat to złożony otocznik o jasnożółtym kolorze, który wyrasta od czerwca do sierpnia. Owocem łączka jest eliptyczna akenie z małymi skrzydłami, które bardzo dobrze rośnie w naszym kraju. Aromat łączka jest bardzo wyraźny, przypominający seler.

Łączek jest ważną przyprawą do zup i był częścią oryginalnego przepisu na maggi. Nadaje się do sosów, sałatek, różnych rodzajów mięsa i ryb. Dodaje także ciekawego smaku roślinom strączkowym, ziemniakom i smarowi. Nie jest wyjątkiem w użyciu w gulasze i pieczonym mięsie. Ponieważ zawiera sporo substancji aromatycznych, należy go starannie dawkować. Warto go także łączyć z bardziej charakterystycznymi potrawami, aby nie zagłuszył całkowicie głównych składników. Zaletą jest to, że dzięki wysokiej zawartości olejków eterycznych możemy dodać go do jedzenia na początku gotowania, w przeciwieństwie do większości innych ziół.

Chociaż miłowak utrzymuje się bardzo długo w lodówce, szeroko stosuje się także inne metody konserwacji. Można go skutecznie suszyć na płynącym powietrzu, zamrażać lub marynować w soli.

Oprócz świeżych liści, inne części rośliny mogą być również wykorzystywane w gastronomii. Nasiona łąbków dodaje się do likierów, chleba i innych wypieków. Mogą być także używane w sałatkach, ryżu i puree ziemniaczanym.

Łodygę można duszyć i podawać z białym sosem. Młode łodygi również kandyzowane lub jedzone na surowo, polewane octem i olejem.

Kłącz i korzeń nadają się na przykład do zupy jako warzywo korzeniowe.

Miłość prawdopodobnie pochodzi z południowej Europy i obecnie jest powszechnie uprawiana w strefie umiarkowanej. Zielone części rośliny zawierają witaminę C i dużą ilość olejków eterycznych, które wspierają apetyt. W medycynie jest głównie stosowany z korzeni i kłączy jako diuretyk (działanie moczopędne). Wszystkie części rośliny mogą być użyte do przygotowania naparu przeciwdziałającego reumatyzmu i usuwającego produkty odpadowe z organizmu. Miłość nie nadaje się do spożycia w czasie ciąży. W przeszłości liście łąbku wkładano do butów, aby odświeżyć zmęczone stopy. W gospodzie bezpański pielgrzym mógł wtedy napić się orzeźwiającego napoju z miśniaku i krwawnika. Uprawiano go także w ziołach klasztornych, gdzie znalazł zastosowanie zarówno w kuchni, medycynie, jak i w domowych likierach.