Melon piel de sapo to jedna z odmian arbuzów miodowych. Należy do rodziny cucurbitaceae, a oprócz żółtych melonów cantaloupe i gallium wspólnego, ogórek, dynia lub gąbka oraz gorzki ogórek momordica. Melon piel de sapo jest bardzo podobny kształtem do żółtego melona, przypominając piłkę do rugby o różnych rozmiarach. Powierzchnia tego arbuza jest również wyboista, podobnie jak żółty arbuz, ale jego kolor to średniozielony z ciemnozielonymi i żółtymi plamkami. Na miejscu, gdzie melon leżał na ziemi, znajduje się żółty policzek. Miąższ melona piel de sapo jest biały do jasnożółtego w zależności od stadium dojrzałości. Miąższ ma około 4 cm grubości, a jego wnętrze wypełnione jest nasionami ułożonymi w trzech podłużnie ułożonych śliskich workach. Smak i aromat melona piel de sapo są podobne do żółtego melona. Jest słodki i przyjemnie aromatyczny w kolorze melonowym. Jego konsystencja przypomina dojrzałe, bardzo soczyste nektarynki po dorosłości.

Przed spożyciem owoce kroi się wzdłuż, nasiona usuwa się łyżką, a następnie odcina się cienką skórkę. Cień sapo z arbuza ma wszechstronne zastosowania, podobne do żółtego arbuza czy innych arbuzów cukrowych. Najczęściej spożywa się go świeżo lub w sałatkach owocowo-warzywnych. Ponadto może być używany do przygotowywania lodów, koktajli i koktajli, najlepiej w połączeniu z innymi owocami o silniejszym smaku. Może być także używany w koktajlach alkoholowych lub sangrii. Dobrze komponuje się ze wszystkimi rodzajami mięsa, ryb i owoców morza. Z arbuza piel de sapo można przygotować przeciery, salsy i dipy do grillowanych specjalności.

Wiarygodnym wskaźnikiem dojrzałości jest aromat, jaki wydziela arbuz. Skórka jest bardziej żółtawa, a policzek u podstawy melona głęboko żółty. Melony wystawione na bezpośrednie światło słoneczne podczas dojrzewania (arbuzy odsłonięte liściami rośliny) mogą mieć na powierzchni brązowawo-zielone lub czarnawe plamy, które nie są wadą. Melon piel de sapo dojrzewa nawet po zbiorach.

Cukrowe melony uprawiano już w starożytnym Egipcie, Grecji i Rzymie. Ich pochodzenie nie jest w pełni poznane, ale jedna teoria głosi, że ich pochodzeniem są Indie, a dzięki starożytnym szlakom handlowym rozprzestrzeniły się do Europy. Nazwa melona piel de sapo pochodzi od koloru i struktury skórki przypominającej skórkę żaby. Dokładne tłumaczenie z hiszpańskiego oznacza “skórę ropuchy”. Największym producentem melona piel de sapo w Europie jest Hiszpania. Następnie następują Holandia i Francja w mniejszym regionie. Głównymi nieeuropejskimi producentami są Brazylia, Kostaryka i Izrael.