Owoc, o średnicy około 3 cm, jest okrągły, owinięty w jędrną, cienką i delikatną jasnożółtobrązową do czerwonobrązowej skórki. Miąższ wewnątrz jest szklistobiały do żółtawego (w niektórych gatunkach nawet czerwonawy), słodki, soczysty i aromatyczny o lekko słonym smaku. Niejadalne ciemne nasiono jest małe, okrągłe i twarde. Owoc przypomina liczi, ale jest mniej słodki. W temperaturze pokojowej utrzymuje się przez kilka dni, dzięki twardszej skórce jest stosunkowo odporny na siniaki. Miąższ można również zamrozić.

Najczęściej spożywa się go na świeżo, w Chinach najczęściej w konserwach lub suszonych. W stanie świeżym lub suszonym często dodaje się go do wschodnioazjatyckich zup deserowych, deserów oraz potraw słodko-kwaśnych. Owoce są również konserwowane w słodkiej solance. Suszony longan, w przeciwieństwie do świeżych owoców, ma ciemnobrązowy do czarnego koloru.

Miąższ z przezroczystym nasionem przypomina gałkę oczną z tęczówką, stąd nazwa smocze oko – oko smoka. Longan to tropikalny owoc pochodzący z Chin i dawnej Indochin (Tajlandia, Kambodża, Laos, Wietnam, Tajwan). Ze względu na podobieństwo do liczi często nazywany jest “młodszym bratem liczi” lub “niewolnikiem liczi”. W medycynie orientalnej uważany jest za środek kojący na żołądek i może działać jako antidotum na zatrucia. Nasiono używane jest jako mydło.