Pachnie koperkiem
Współpraca
Interesuje Cię nasz asortyment?
Chcesz znać nasze ceny, próbki, zobaczyć operację?
Zaopatrujemy restauracje i hotele
Zamówienia 24 godziny na dobę
- Dostawa do większości miast – volejte +420 608 217 567
Ta roślina z rodziny mirołowatych charakteryzuje się rowkowaną, pustą łodygą porośniętą pierzastymi liśćmi, podzielonymi na nićowate fragmenty. Liście są głęboko zielone, a ich lukier nadaje im niebieskawy wygląd. Kwiaty są zwykle żółte lub żółto-zielone skręty typowe dla tej rodziny. Owoc koperku to dziuchowiec podobny do owocu kminu lub kopru włoskiego. Łodygi kopru, zwłaszcza u starszych roślin, są bardzo sztywne i nieodpowiednie do kuchni. Dlatego uprawiano odmiany charakteryzujące się wyższym plonem liści kosztem części łodygi. Chociaż koper pochodzi z basenu Morza Śródziemnego, również dobrze rośnie w naszym kraju i ma wielką tradycję uprawy oraz hodowli. Smak i aromat koperku są unikalne, silnie pikantne i słodkie.
Posiekane liście koperku są szczególnie odpowiednie do świeżych sałatek, są częścią ogórków kiszonych do marynowanych warzyw, ale dzięki delikatnemu smakowi świetnie sprawdzają się także w mniej wyrazistych potrawach, takich jak szparagi czy niektóre rodzaje warzyw liściastych. Często dodaje się je do miękkich serów, jedz, a także przyjemnie wzbogaca jajkowe przysmaki, zupy oraz dania rybne. Jego smak i aromat przywołują wspomnienia lekkiego letniego menu.
Liście nie są jedyną częścią rośliny koperkowej wykorzystywaną w gastronomii. Szczególnie w warzywach marynowanych nasiona są również szeroko stosowane. Dzięki znacznie silniejszemu i ostrzejszemu aromatowi lepiej zachowują smak i aromat podczas obróbki cieplnej. Można jednak także użyć wierzchołka kwiatowego, który smakuje intensywniej niż liście, ale jest świeższy niż nasiona.
Liście koperku wytrzymują w lodówce dość długo. Można go jednak przechowywać zamrożony, suszony lub solony. Ocet koperkowy można też przygotować z dowolnej części rośliny. Wtedy jest doskonały do sałatek.
Koper uprawiany był w starożytnym Egipcie i jest również wspomniany w Biblii. W średniowieczu uważano go za roślinę karobu i mówi się, że chroni przed zaklęciami. Pierwsi osadnicy w Ameryce Północnej nazywali ją “Nasionem Zgromadzenia”, ponieważ nasiona koperku podawano dzieciom do żucia podczas ceremonii kościelnych. Kąpiel z rozdrobnionych nasion koperku wzmacnia paznokcie. Koper wspomaga trawienie, przeciwdziała wzdęciom, usuwa bezsenność i wspiera produkcję mleka matki. Oprócz olejków eterycznych, jest także źródłem minerałów, dlatego stosuje się go w diecie niesolonej.