Maniok pochodzi z Ameryki Południowej i jest najczęściej uprawianą rośliną bogatą w skrobię po ziemniakach. Rośnie jako krzew lub zioło do wysokości od 1 do 5 m. Kwiaty manioku są zazwyczaj jasnożółte lub czerwone, liście długie i ogonkowate. Owoc ma około 1,5 cm długości torebki z nasionami. Spożywa się brązowe bulwy, które w dzikich odmianach mogą zawierać mniejszą ilość cyjanowodoru, który znika po gotowaniu. Maniok ma przyjemny, lekko słodki smak.

Spożywa się bulwy manioku, które są brązowe na powierzchni, a białe w środku. Rocznie zbiera się do 165 milionów ton bulw. Zaletą jest to, że maniok jest rośliną łatwo adaptowalną, która rośnie nawet w glebie słabej w składniki odżywcze.

Maniok najczęściej przygotowuje się podobnie jak ziemniaki. Może być również tarty i używany jako mąka do naleśników lub do zagęszczania. W niektórych częściach Afryki i Azji używa się także liści manioku, które przygotowuje się podobnie jak szpinak.

Maniok również pozostawia się do fermentacji, a następnie destyluje na brandy lub przerabia na piwo czy ocet. Wcześniejsze odmiany manioku musiały być gotowane przez długi czas, aby zagotować cyjanowodór, który dziś nie występuje już w odmianach.

Maniok niemal nie zawiera tłuszczu i jest naturalnie bezglutenowy. Zwłaszcza w krajach rozwijających się jest cennym źródłem energii, ponieważ zawiera prawie dwa razy więcej kalorii niż ziemniaki. Są też witaminy, zwłaszcza te z grupy B. Witamina K, która jest ważna dla zdrowych kości i zębów i jest również wykorzystywana w chorobie Alzheimera, gdy ogranicza uszkodzenia neuronów mózgu. Minerały to miedź, cynk, żelazo, ale także potas. Na koniec, pomaga także obniżyć ciśnienie krwi i poziom cholesterolu we krwi.