Gruba skóra jest żółta, zielonkawo-różowa, jaskrawo różowa do karmazynowej czerwieni, w zależności od gatunku, pokryta kilkoma charakterystycznymi łuskowatymi naroślami przypominającymi kształt płomieni. Miąższ czerwonego pitahaji jest biały lub karmazynowy z licznymi małymi czarnymi nasionami, podobnymi smakiem i wyglądem do czarnego sezamu. Jest bardzo soczysty, lekko słodki, o mdłym smaku przypominającym arbuza.
Żółta pitahaya ma mniej dekoracyjny wygląd, ale jej miąższ ma bardzo przyjemny smak przypominający agresty lub złociste kiwi, choć jest mniej kwaśny.
Niedojrzałe owoce dojrzewają w temperaturze pokojowej. Dojrzałe owoce są wrażliwe na siniaki i powinny być przechowywane w chłodnym miejscu. Owoce trzeba dokładnie umyć, ponieważ rośliny zwykle są traktowane pestycydami.

Czerwona pitahaja
Ze względu na mniej wyraźny smak zalecamy podawanie samodzielnie – schłodzonego i aromatyzowanego soku limonkowego lub, odwrotnie, jako dodatek do wyrazistych składników. Aby podkreślić dekoracyjny wygląd, podawaj ją pokrojoną wzdłuż lub pokrojoną w plasterki jak arbuz. Nasiona mają przyjemny, orzechowy smak i zawierają wiele substancji wspierających zdrowie, które organizm wchłania dopiero po przeżuciu pestek.

Żółta pitahaya
Najczęściej podawana jest świeża, pokrojona wzdłuż plastrów, czasem przyprawiona sokiem z limonki, i doskonale sprawdza się w sałatkach owocowych i koktajlach mlecznych.

Ma niską kaloryczność. Owoce zawierają dużo witaminy C, wapnia, fosforu i błonnika. W większych ilościach może wywoływać działanie przeczyszczające.
Pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej, uprawiana jest także w Azji, Australii, na Hawajach i w Izraelu. Wygląd czerwonej pitahayi jest tak charakterystyczny, że jeden odcień koloru nazwano na jej cześć w Gwatemali.