Mają kształt kulisty do owalnego, powierzchnia zwykle jest wyboista i gorzka, albo wręcz gładka, błyszcząca i słodka, gęsto pokryta kropkami. Kremowa miąższ jest biała, żółta do głęboko różowa, z charakterystycznym aromatem podobnym do cytryny, ale mniej agresywnym. W środku znajduje się wiele małych kwadratowych nasion ułożonych w kółko. Smakuje jak figi i gruszki, w zależności od gatunku jest bardzo słodka lub słodko-kwaśna. Miąższ zawiera dużo pektyny, więc ma raczej galaretkową konsystencję. Nasiona można jeść razem z miąższem.
Niedojrzałe owoce są zielone, całkowicie dojrzałe jak słomowa żółć. Dojrzały owoc lekko poddaje się naciskowi palców.

Najczęściej owoce spożywa się na surowo, pokrojone na ćwiartki z szczyptą soli i pieprzu. Są także używane do przygotowywania deserów, soków i galaretek (tutaj głównie używa się wysokiej zawartości pektyny w skórce). Szczególnie czerwona guawa jest używana do przygotowywania sosów, gdzie może zastąpić jabłka pomidorowe.

Jest to jeden z owoców o najwyższej zawartości witaminy C (około 5 razy więcej niż cytryny czy pomarańcze). Owoce zawierają także około 15% cukrów, dużo witaminy A oraz znaczną ilość wapnia, fosforu i pierwiastków śladowych. Nasiona są bogate w kwasy tłuszczowe omega-3 i błonnik. Pochodzi z centralnej i północnej części Ameryki Południowej, gdzie jej owoce cieszą się dużą popularnością i są szeroko stosowane. Obecnie uprawiane są także w innych rejonach, takich jak Indie, RPA i region Morza Śródziemnego.