Kokos to w rzeczywistości nasiono zawierające owoce palmy kokosowej i jest jednym z największych nasion na świecie.

Jajowate “orzechy” mają około 15 cm wielkości, z twardą, drewnianą skorupą pokrytą twardymi włóknami bast, które pozostają na powierzchni jako pozostałość zielonej skorupki, w której rośnie orzech. Skorupa i włókna są ciemnobrązowe. Trzy wyraźne “oczka” – otwory na szczycie owocu – pełnią określoną funkcję: dwa odżywiają owoc podczas dojrzewania, a trzecie, przykryte tylko cienką warstwą, służy jako otwór do kiełkowania. Pusty owoc wewnątrz ma białą, jędrną i delikatną miąższę o grubości około 1 cm, która mocno przylega do skorupki. W środku owocu znajduje się woda kokosowa, przezroczysta lub mleczna, czasem błędnie nazywana mlekiem kokosowym (mleko kokosowe to jednak mieszanina rozdrobnionej miąższy z wodą).

Kokosy są bardzo pożywne, bogate w tłuszcze (do 60%), białka i witaminy, wapń, fosfor, żelazo, cynk i zawierają stosunkowo mało cukru.

Miąższ kokosowy używany jest świeży, jako dekoracja na deserach, składnik sałatek oraz do produkcji wytrawnych, egzotycznych potraw. Może być dodawany do mięsa i ryżu lub do mieszanek mięsnych orientalnych.

Suszony miąższ kokosowy jest używany jako składnik dekoracyjny i aromatyczny w potrawach słodkich. Mleko kokosowe jest najczęściej używane do gotowania. Mąka kokosowa, która jest podstawowym produktem spożywczym w wielu miejscowościach, oraz olej kokosowy lub margaryna są również wytwarzane z kokosa.

Palma kokosowa to bardzo stara roślina, a jej pochodzenie nie jest do końca jasne. Wynika to z faktu, że kokosy są puste, mogą przetrwać w wodzie przez kilka miesięcy i mogą pokonywać duże odległości drogą morską. Były uprawiane w regionie Oceanu Indyjskiego już około 4000 lat temu, a skamieniałości mające kilka milionów lat odkryto w różnych częściach tropików. Obecnie kokosy są szeroko rozpowszechnione w tropikach i stanowią tu bardzo ważną uprawę.