Owalne lub jajowate zielone owoce pokryte są cienką, woskową skórką z drobnymi włoskikami, które można spożywać, ale częściej fejchoa jest się obierka. Miąższ jest kremowy, miękki i galaretowaty, drobnoziarnisty. Środek owocu wypełniony jest drobnymi nasionami, które są miękkie i jadalne. Nawet po dojrzewaniu fejchoa nadal ma ciemnozielony kolor. Fejchoa ma lekko kwaśny smak przypominający mieszankę truskawek, agrestu, kiwi i ananasa. Pachnie bardzo słodko i charakterystycznie.

Najlepszy smak osiąga fejchoa na etapie wysokiej dojrzałości, gdy skórka jest plastyczna i miękka. Owoce są bardzo wrażliwe na siniaki i nie utrzymują się długo w temperaturze pokojowej, ale można je przechowywać w lodówce lub nawet zamrażać.

Najczęściej fejchoa spożywa się świeżą, samodzielnie lub w deserach oraz sałatkach owocowych czy tzw. koktajlach, gdzie owoce są miksowane samodzielnie lub z dodatkiem rozdrobnionego lodu, mrożonych owoców, miodu lub jogurtu. Jednak doskonale sprawdza się także jako nadzienie do słodkich wypieków. Można je także dodawać do jogurtów, lodów lub chutney, a bardzo smaczne soki powstają z bardzo dojrzałych owoców.

Po krojeniu warto polać miąższę cytryną lub limonką, aby nie zarumieniła się.

Występuje głównie w subtropikalnych regionach Brazylii, Kolumbii i Argentyny. Obecnie uprawia się głównie w Nowej Zelandii, Kalifornii oraz na wybrzeżach Morza Śródziemnego i Morza Czarnego.