Olbrzymi owoc (co najmniej 25 cm średnicy i waży kilka kilogramów) pokryty jest grubą, szorstką skórką oliwkowo-zielonkawo-brązowej z grubymi kanciastymi wypustkami. Jednak proporcja części jadalnej jest stosunkowo niewielka. Spożywamy miąższ, który dzieli się na jasnożółte segmenty, zawsze ukrywając jedno duże nasiono. Jego konsystencja jest lekko gumowata i śliska przy wysokiej dojrzałości. Kształt segmentów jest lekko trójkątny i podłużnie pomarszczony na powierzchni. Aromat tego owocu jest bardzo delikatny, podobnie jak smak – słodki, orzeźwiający, podobny do bananów, nektarynek i nieco przypominający gumę do żucia Pedro.
Ponieważ okres przydatności łuskanego jackfruita jest bardzo ograniczony, warto przechowywać go na zimnie.

W Indiach jest także używany w wytrawnych potrawach i często zastępuje mięso, które można z powodzeniem stosować w kuchni wegetariańskiej.
Można je także spożywać niedojrzały. Spożywa się je na surowo lub gotowane. Po ugotowaniu w osolonej wodzie spożywa się je jako warzywo.
Nasiona smakują jak kasztanowce i można je jeść na surowo, ale można je też upiec lub ugotować jak fasolę lub jeść na surowo.

Największy zebrany owoc ważył prawie 80 kg. Jackfruit zawiera wysoką zawartość błonnika, a oprócz wielu witamin znaczną ilość wapnia i fosforu. Jego owoce są największymi owocami na świecie, rosnącymi na drzewie. Pochodzi z Azji Południowej i Południowo-Wschodniej, skąd rozprzestrzenił się także do Afryki. W Indiach uważany jest za pożywienie dla biednych.