Skórka jest skorupowa, ale bardzo cienka i krucha, z wieloma małymi, kolczastymi wyrostkami na powierzchni, dlatego zaleca się obieranie owoców rękawiczkami. Powierzchnia jest ciemnoczerwono-brązowa, błyszcząca i uderzająco przypominająca skórę węża. Miąższ może być zabarwiony od mleczno-białawego do ciemnopomarańczowego i podzielony na segmenty przypominające duże ząbki czosnku. Jest miękki i jędrny, kruchy, konsystencją przypomina głównie jabłka. Jego smak jest bardzo specyficzny, mocno aromacyjny, lekko pokręcony, może przypominać ananasa z mieszanką truskawek i bananów.
Każdy segment miąższu zawiera czarne, niejadalne i twarde nasiona.
Podczas obierania najpierw skręca się końcówkę – potem owoce lepiej się obierają.

Owoce salak są najczęściej spożywane na surowo, ale są też doskonałe na desery. Niedojrzałe owoce o cierpkim smaku można również marynować
w occie jako warzywo.

Występuje głównie w Azji Południowo-Wschodniej, głównie w Malezji i Indonezji. Uprawia się głównie w Tajlandii. Za najsmaczniejsze odmiany uważane są salak pondoh lub salak Bali, które są najsłodsze. Główny sezon trwa od maja do września.
Ze względu na swój termin przydatności salak był popularnym owocem wśród pielgrzymów Azji Południowej, którzy zabierali go ze sobą na pielgrzymkę do Mekki.