Jalapeños
Współpraca
Interesuje Cię nasz asortyment?
Chcesz znać nasze ceny, próbki, zobaczyć operację?
Zaopatrujemy restauracje i hotele
Zamówienia 24 godziny na dobę
- Dostawa do większości miast – volejte +420 608 217 567
Papryka jalapeño (wymawiane chalapeňo) pochodzi z Meksyku i jest prawdopodobnie najpopularniejszą papryką na kontynencie amerykańskim. Jalapeño osiąga rozmiar od 5 do 9 cm i zwykle zbiera się ją jeszcze na zielono. Dojrzałe czerwone papryki są znane w przygotowaniu chipotle, gdzie są usuwane z nasion i następnie wędzone. Osiąga od 2 500 do 6 000 jednostek ostrych Scoville (SHU), co czyni ją odmianą łagodną do średnio ostrą.
Papryka jest bardzo popularna do przygotowywania różnych zimnych i ostrych sosów, past i przypraw. Pasta sambal z papryczek chili, czosnku, cebuli, szalotki, soli, octu i cukru jest znana – często używana jest w Indonezji, Malezji, Sri Lance i RPA. Używa się jej jako przyprawy, dip lub dressing.
Inną popularną pastą jest tzw. Harissa. Harissa, czyli mieszanka papryczek chili i czosnku, typowa dla Afryki Północnej, zwłaszcza Maroka, Tunezji i Algierii. Czasami dodaje się także inne składniki – kolendra, oliwę z oliwek, pomidorowe jabłka, kminek i inne. Najczęściej używa się jej do aromatyzowania potraw.
Często stosuje się połączenie papryczek chili i kolendry, które doskonale uzupełnia i “dopasowuje” się do ich smaku i wyrazistości.
Papryczki chili nigdy nie powinno się spożywać w całości – mogą nawet poważnie uszkodzić układ pokarmowy!
Czerwone odmiany papryczek chili są bogate w witaminę C i karoten, niektóre witaminy z grupy B, potas, magnez i żelazo.
Papryczki żółte i zielone (niedojrzałe) mają znacznie niższą zawartość witamin. Papryczki chili pochodzą z kontynentu amerykańskiego, zwłaszcza Ameryki Południowej, gdzie ich uprawa i stosowanie są udokumentowane już około 7500 p.n.e. Po odkryciu przez hiszpańskich kolonizatorów bardzo szybko rozprzestrzeniły się na inne tropikalne i subtropikalne części świata, więc oprócz Ameryki Południowej i Środkowej można je znaleźć także w Indiach, Chinach, Japonii, Wietnamie i Afryce. Są również szeroko stosowane na Bałkanach. Są używane jako potrawa, przyprawa i lekarstwo. Ich lecznicze działanie opisano już w XV wieku podczas wypraw Krzysztofa Kolumba.